شکفته بهارون
گنجشکها همهی زمستان را توی دودکش هود آشپزخانه بودند. میآمدند و میرفتند. با جیکجیک میآمدند و با جیکجیک میرفتند. توی برف و سرما دودکش سرپناهی بود. مغرور بودیم و سرفراز بودیم که دودکش ما…
نوشتههای سالار کاشانی
گنجشکها همهی زمستان را توی دودکش هود آشپزخانه بودند. میآمدند و میرفتند. با جیکجیک میآمدند و با جیکجیک میرفتند. توی برف و سرما دودکش سرپناهی بود. مغرور بودیم و سرفراز بودیم که دودکش ما…
اتوبانها را مهندسها میسازند. مهندسها اهل حساب و کتاباند. عرض و طول مسیر، مقاومت پلها، جنس آسفالت و هزار و یک چیز دیگر، لابد فقط گوشهای از محاسباتی است که مهندسها باید برای ساختن…
زندگی آدمها به خداحافظی کردن میگذرد، به تمام شدن و از دست دادن. همه چیز برای تمام شدن آغاز میشود. زندگی جریانِ آرامِ با خونِ دل به دست آوردن و بیهوده از دست دادن…
من در خانه بودم، ساعتها و بلکه روزها. تنها بودم؛ یک یخچال داشتم، یک اجاق گاز، چند تا کتاب با یک کامپیوترِ پیرِ خستهی از کار افتاده که به هزار زبان التماسم میکرد، بازنشستهاش…
نویسندگان سید سالار اجتهدنژاد کاشانی نسرینالسادات قوامی چکیده مقالۀ حاضر به بررسی جامعهشناختی تمایزهای نظری میان دو مفهوم زیارت و سیاحت بهعنوان دو نوع کنش اجتماعی و دو مفهوم دارای قرابت با سبکهای متمایز…
تاریخ تولد شناسنامهای من با تاریخ تولد واقعیام فرق دارد. توی شناسنامه، زیر زشتترین عکسی که تا حالا از من گرفته شده، تاریخ تولدم را بیست و نهم شهریور ثبت کردهاند. اما من در…
روزها هوا گرم است. دم افطار میآیم بیرون. دم افطار خورشید و آدمها باهم گورشان را گم کردهاند. خیابانها خلوت میشود، کوچهها خالی است، چراغ خانهها یکی یکی روشن میشود و کوچه را ازدحام…
یک داستانهای ریموند کارور را میخوانم. قصهی آدمهای مستأصلی که به در و دیوار چنگ میاندازند تا از شر دردی که میکشند رها شوند، دردی که نمیدانند چیست. آدمهای عمیقن مفلوکی که به گونهای…